Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W polskiej oświacie potrzebne są dziś tylko i wyłącznie dotacje i pieniądze na to, żeby szkoły mogły się dobrze i konstruktywnie rozwijać. Zadań mają bardzo dużo. Jest 17 jednostek nadzoru i kontroli w polskich szkołach. Nie wiem, czy o tym wiecie. A kolejne zadania dodajecie i dodajecie je nauczycielowi. A kimże może być ten nauczyciel? Ileż zadań może wykonać, cały czas mając pod opieką 30-35 dzieciaków? Drodzy państwo, najpierw trzeba go godziwie wynagrodzić i dawać mu dobre dodatki za zadania, które ciągle dodajecie. Ileż ten nauczyciel może udźwignąć?
Pytania: Jakie problemy systemowe w polskiej oświacie mogą rozwiązać proponowane zmiany? Czy przeprowadzono analizę skutków społecznych i finansowych projektowanych przez państwa przepisów? Jak projekt zmian wpłynie na autonomię szkół i na kompetencje dyrektorów? Jak zmiany wpłyną na prawa uczniów i bezpieczeństwo w szkołach? Bo mi się wydaje, że to nie ma (Dzwonek) większego sensu. Jak będą wyglądały zasady nadzoru nad tymi finansami?
To wszystko musi mieć początek i koniec. Nie możemy dzieci wyrywać z kontekstu: dać im coś bez efektu końcowego. Jaka to będzie nauka? Nauka to początek i zakończenie jakiejś sprawy. Dziękuję. (Oklaski)