Pytania
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Konfederacji wobec poselskiego projektu uchwały w sprawie upamiętnienia bohaterów 70. rocznicy poznańskiego Czerwca 1956 roku.
7 dekad temu polscy robotnicy jako pierwsi w powojennej historii rzucili na tak masową skalę wyzwanie komunistycznemu reżimowi. Gdy 28 czerwca 1956 r. komunistyczne władze złamały obietnicę cofnięcia zawyżonych norm pracy i zapowiedziały drastyczne obniżenie zarobków, odpowiedź była natychmiastowa. Robotnicy Zakładów im. Józefa Stalina w Poznaniu, czyli dawnych zakładów Cegielskiego, przerwali pracę i wyszli na ulice. Do blisko 100-tysięcznego tłumu dołączyli mieszkańcy miasta niosący transparenty z hasłem: Chleba i wolności.
Przerażona dyktatura wysłała przeciwko własnym obywatelom regularne wojsko: ponad 10 tys. żołnierzy i 360 czołgów. Według ustaleń Instytutu Pamięci Narodowej śmierć poniosło co najmniej 58 osób, w tym bezbronne dzieci. Symbolem tej tragedii stał się 13-letni Romek Strzałkowski, zastrzelony przez bezpiekę. Ponad 600 osób odniosło rany. Po zdławieniu buntu reżim uruchomił aparat brutalnych represji i propagandy. Premier Józef Cyrankiewicz grzmiał z radiowych głośników o odrąbywaniu rąk podniesionych na władzę ludową. Zatrzymano blisko 750 osób, a uwięzionych poddano brutalnym torturom. Rozpoczęły się pokazowe procesy.
Jednak krew przelana w Poznaniu nie poszła na marne. Odwaga robotników złamała barierę strachu i doprowadziła do politycznego przełomu październikowego w 1956 r. Tamten bunt stał się kamieniem milowym na naszej długiej drodze do wolności.
Wysoka Izbo! Klub Konfederacji będzie głosował za przyjęciem niniejszej uchwały upamiętniającej bohaterów poznańskiego Czerwca '56.