Szanowny Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! 10 lutego 1920 r. w Pucku padły uroczyste słowa przysięgi zaślubin Polski z morzem: Oto dzisiaj dzień czci i chwały. Jest on dniem wolności, bo rozpostarł skrzydła Orzeł Biały. Tego historycznego aktu dokonał gen. Józef Haller ze swoją Błękitną Armią. Z kolei 25 lat później, 18 marca 1945 r., kpr. Franciszek Niewidziajło kilka godzin po zdobyciu twierdzy Kołobrzeg uroczyście ślubował morzu w Kołobrzegu i mówił tak: Przysięgamy, że cię nigdy nie opuścimy. Rzucając pierścień w twe fale, biorę z tobą ślub, ponieważ tyś było i będziesz zawsze nasze.
105. rocznica zaślubin Polski z morzem w Pucku i 80. rocznica zaślubin z morzem w Kołobrzegu stanowią znakomitą okazję do refleksji i być może pytania retorycznego, czy jako naród (Dzwonek) właściwie przywracamy pamięć i wykorzystujemy związek człowieka z morzem, jak można rzec, na wzór instytucji małżeńskiej. Wszak morze, a szerzej: niebieska gospodarka żywi, bogaci i daje horyzont rozwoju. Warto też wsłuchać się w patriotyczną nutę i wzniosły rytm pieśni: Morze, nasze morze, wiernie ciebie będziem strzec. (Oklaski)