85. rocznica deportacji Polaków na Syberię.
Była mroźna zima. Najpierw 10 lutego 1940 r. sowieccy oprawcy wtargnęli do polskich domów o świcie. Wyrwane ze snu całe polskie rodziny, ponad 140 tys. osób, zawleczono do bydlęcych wagonów i wywieziono na ˝nieludzką ziemię˝. Dla wielu tylko w jedną stronę.
Potem, do czerwca 1941 r., jeszcze trzy barbarzyńskie wywózki, razem ponad 300 tys. polskich przedwojennych obywateli - Archangielsk, Irkuck, Kraj Krasnojarski i Republika Komi.
Wszędzie przenikliwe zimno, nieopisane cierpienie, katorżnicza praca, stały głód, rozrywający serca rodziców płacz dzieci, wokół paniczny strach, pogarda bandytów sowieckich i w końcu dla wielu śmierć.
Niewielu wróciło. Wiara w Boga i miłość do ojczyzny potrafiły dokonać cudu i dać łaskę przetrwania.
˝Jeśli zapomnę o Nich, Ty, Boże na niebie, zapomnij o mnie!˝.