Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Nie pytajmy seniorów w jesieni życia o to, ile mają lat. Nie pytajmy ich o przyczyny starzenia się społeczeństwa. Pytajmy nas - rząd i samorządy, NGOs o to, co robimy, by jesień życia naszych zacnych seniorów była godna, aktywna i zdrowa. Czy okazaliśmy im wdzięczność i atencję za mądrość życiową, łączenie pokoleń, bycie skarbnicą wiedzy, doświadczenia, bycie ostoją kultury i tradycji?
Pytajmy nas o to, jak budujemy srebrną gospodarkę, silver economy, w ujęciu holistycznym. Jakie w praktyce proponujemy zajęcia i rodzaje aktywności społecznej i gospodarczej dla naszej armii pomocniczej seniorów? Co robimy dla wzmacniania więzi międzypokoleniowych? Jaką zapewniamy opiekę zdrowotną, opiekę długoterminową, opiekę socjalną i pomoc społeczną naszym seniorom? Czy tworzymy nowe instytucje i stowarzyszenia, kluby i uniwersytety trzeciego wieku, domy dziennego pobytu itp. w celu wsparcia ich aktywności? Jak wzmacniamy potencjał polskiej rodziny? (Dzwonek) Nasze racjonalne, pełne empatii odpowiedzi na to pytanie to nasz święty obowiązek, bo to nasi obecni seniorzy poświęcili swoją młodość i siły dla dzisiejszego pokolenia.
Mam pytanie do pani minister: Czy rzeczywiście planujecie obniżenie wieku emerytalnego?