Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Szanowni Państwo! To jedna z tych uchwał, w których upamiętniając przeszłość, mówimy o teraźniejszości. Upamiętniamy ludobójstwo na Tatarach krymskich i wielką stalinowską akcję deportacyjną, zorganizowaną w maju 1944 r. na Krymie. To wtedy w ciągu kilku dni przeprowadzono masowe zatrzymania całej ludności krymskotatarskiej Krymu, głównie dzieci i kobiet. Akcja była wyjątkowo brutalna. Pacyfikacja, gwałty, przymusowa praca, przesiedlenia i zbrodnie na ludności.
Dziś, gdy trwa agresja rosyjska przeciwko Ukrainie, Tatarzy krymscy znów doświadczają prześladowań, których celem jest zniszczenie ich tożsamości i kultury. Dlatego dziś, przypominając historię, musimy mówić o współczesności. Gdy Tatarzy krymscy w 2014 r. opowiedzieli się po stronie Ukrainy, spotkały ich represje. Zginął wtedy aktywista Reszat Ametow, barbarzyńsko torturowany przed śmiercią. Mustafa Dżemilew, przywódca krymskich Tatarów, dysydent z czasów ZSRR i poseł do Rady Najwyższej Ukrainy, musiał uciekać z półwyspu. (Dzwonek)
Upamiętniając ludobójstwo krymskich Tatarów, wyrażamy też dzisiaj pełną solidarność z narodem krymskotatarskim i podkreślamy prawo do powrotu do domu tych, którzy zostali deportowani bądź musieli wyjechać. Krym jest nierozerwalnie częścią Ukrainy, a Tatarzy są nierozerwalnie częścią Krymu. Dziękuję. (Oklaski)