Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zajmujemy się dzisiaj uchwałą dotyczącą bolesnej i tragicznej przeszłości, tym bardziej bolesnej i tragicznej, że wielu ofiar ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów do dzisiaj nie udało się zidentyfikować. Nie urządzono im godnych pochówków. Ich szczątki do dzisiaj spoczywają w masowych, nieoznaczonych grobach. Bezwarunkowe wsparcie, którego walczącej Ukrainie udzielają państwo polskie i społeczeństwo, nie może oznaczać wymazywania historii. Również od sojuszników i przyjaciół należy oczekiwać otwartej i uczciwej rozmowy nawet o najtrudniejszej przeszłości, może zwłaszcza od sojuszników i przyjaciół. Tak jak racją stanu Polski i Ukrainy jest stawianie oporu rosyjskiemu najeźdźcy, tak racją stanu Polski i Ukrainy powinno być to, żeby uczciwie rozmawiać o trudnej przeszłości, godnie upamiętnić ofiary i budować dalszą bliską współpracę i dobre sąsiedztwo na prawdzie i pojednaniu.
Chciałabym podziękować posłom i posłankom z Komisji Kultury i Środków Przekazu za wspólne prace nad tą uchwałą, godne zachowanie w pracy nad jej tekstem oraz wrażliwość na pamięć o ofiarach i ich rodzinach. Mam nadzieję, że tę uchwałę przyjmiemy jednogłośnie, bo oczywiście koalicyjny klub Lewicy poprze tę uchwałę. Dziękuję.