Pytania
W jaki sposób prezes ULC oraz minister właściwy do spraw klimatu zamierzają w praktyce ustalać ˝roczną średnią cenę paliwa lotniczego˝, skoro zgodnie z art. 209uo ust. 2 oraz art. 28yb ust. 1 ma się to odbywać na podstawie danych EASA? Jakie konkretne bezpieczniki przewidziano na wypadek opóźnień w publikacji tych danych przez organy unijne, by nie paraliżować polskiego systemu sankcyjnego?
Dlaczego w przypadku kar nakładanych przez prezesa URE na dostawców paliw (art. 33 ust. 1 pkt 12 i 14) zdecydowano się na szerokie widełki (np. od 10 000 do 100 000 zł), podczas gdy kary dla operatorów statków powietrznych są wyliczane według sztywnego, matematycznego wzoru? Czy taka dysproporcja w swobodzie decyzyjnej organu nie narusza zasady przewidywalności prawa?
W uzasadnieniu przyznano, że w Polsce nie ma jeszcze instalacji do produkcji HVO ani paliw syntetycznych. W jaki sposób rząd zamierza chronić rodzimych dostawców paliw lotniczych przed karami w sytuacji, gdy podaż SAF na rynku europejskim będzie niewystarczająca z przyczyn niezależnych od polskich przedsiębiorców?