Pytania
Jakie były podstawy merytoryczne, analizy kadrowe oraz ekspertyzy, na których oparto decyzję o zlikwidowaniu 315 etatów sędziowskich w sądach powszechnych, skoro decyzja ta - podjęta bez wymaganych konsultacji z Krajową Radą Sądownictwa oraz wbrew jednoznacznym wnioskom prezesów i dyrektorów sądów apelacyjnych - wprost wydłuża czas trwania postępowań i uderza w interesy obywateli?
Z jakich powodów minister sprawiedliwości doprowadził do powstania aż 690 wakatów na stanowiskach sędziowskich i asesorskich poprzez permanentne nieogłaszanie naborów na wolne stanowiska, co przy jednoczesnej likwidacji 315 etatów poskutkowało drastycznym brakiem aż 1005 orzeczników, tj. 10% całkowitej obsady?
Jakie koszty finansowe poniósł budżet państwa oraz jakie straty organizacyjne ponieśli obywatele w wyniku destabilizacji obrotu prawnego i konieczności ponawiania procesów sądowych, będących następstwem antykonstytucyjnej praktyki wyroków kasatoryjnych, opartej na politycznym kwestionowaniu statusu sędziów powołanych po 2017 r.?
Na jakiej podstawie prawnej minister sprawiedliwości wydał zarządzenie z dnia 31 lipca 2025 r. przerywające kadencję sędziego wskazanego przez KRS do Rady Programowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, rażąco naruszając art. 8 ust. 1 ustawy o KSSiP i pozostawiając to gremium bez ustawowo wymaganej reprezentacji rady?
Czym uzasadniane były nagłe działania Ministerstwa Sprawiedliwości z lipca 2025 r. zmierzające do odwołania 44 sędziów z funkcji komisarzy wyborczych na zaledwie 6 dni przed zaplanowanym posiedzeniem Zgromadzenia Narodowego?
Jakie kalkulacje finansowe, analizy nakładu pracy oraz kryteria etyczne legły u podstaw wydania rozporządzenia z dnia 10 lipca 2024 r., mocą którego podniesiono dodatki funkcyjne wyłącznie dla wyznaczonych rzeczników dyscyplinarnych ad hoc o 800-900% przy jednoczesnym całkowitym pominięciu waloryzacji dodatków dla sędziów pełniących codzienne funkcje orzecznicze?
Jakie precyzyjne, obiektywne i merytoryczne przesłanki decydowały o masowym odwołaniu, zawieszeniu lub zmuszeniu do rezygnacji aż 203 prezesów i wiceprezesów sądów powszechnych, skoro w decyzjach tych posługiwano się wyłącznie nieostrymi zwrotami publicystycznymi, np. ˝dobro wymiaru sprawiedliwości˝, oraz systemowo pomijano obowiązek uzyskania opinii Krajowej Rady Sądownictwa?