Panie Marszałku! Panie Ministry! Wydawałoby się, że dobro dzieci i młodzieży powinno być tym, co może nas połączyć ponad podziałami. Bardzo rozczarowująca jest ta debata, jeżeli chodzi o prawą stronę sali. Państwo nie potrafią się wznieść ponad polityczne podziały w odniesieniu do czegoś, co powinno naprawdę być rzeczą wyjętą ze sporu politycznego. Diagnoza po raz pierwszy w tak kompleksowy sposób pokazuje potrzeby młodych ludzi, ich aspiracje, wyzwania, przed którymi stają, i oczekiwania również wobec nas, polityków i polityczek.
Mam pytanie. Wiedząc, że ta diagnoza jest punktem wyjścia do przygotowania strategii, chciałam się zapytać, w jaki sposób ta strategia będzie konsultowana z młodymi osobami? Jak będą w to włączone osoby, których bezpośrednio będzie dotyczyła polityka, która powstanie w wyniku czy na bazie tej diagnozy? Na ile podmiotowo będą one traktowane? W jakim stopniu finalna strategia będzie dziełem również tych młodych osób? (Oklaski)