Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Proszę państwa, Polska dzisiaj dramatycznie potrzebuje aktywnej polityki w zakresie dużych drapieżników. Bez tego cała nasza dyskusja, którą dzisiaj prowadzimy, tak na dobrą sprawę doprowadzi w pewnym momencie do tragedii. W odniesieniu do samych żubrów, czyli do największego ssaka żyjącego w Polsce, można dzisiaj powiedzieć, że na Podkarpaciu w obszarze Bieszczad mamy sytuację, iż populacja żubra dwukrotnie przekracza dane, które mówią o tym, ile tego gatunku powinno być na tym terenie. Jesteśmy w takiej dramatycznej sytuacji, że to zagraża w ogóle istnieniu tego gatunku na tym obszarze. Mówi o tym bardzo wyraźnie pani profesor Olech. Telazjoza, na którą cierpią żubry, może właściwie w jednej chwili zdziesiątkować stada.
W związku z tym polityka odstraszania nic tu nie da. (Dzwonek) Powinniśmy de facto prowadzić aktywną politykę, jeśli chodzi o żubry, i naprawdę podjąć decyzję o redukcji tego stada. Znikną wszystkie problemy, również związane z niszczeniem dobytku ludzi, czy też z wynikającymi dla ludzi zagrożeniami. Tego dzisiaj naprawdę potrzebujemy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)