Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Stoimy dziś przed uchwałą poświęconą bohaterom poznańskiego Czerwca 1956 r. To ważna rocznica dla całej Polski, ale dla mnie ma wymiar osobisty. Jako posłanka wybrana z okręgu poznańskiego wiem, jak żywa jest pamięć o tych wydarzeniach wśród mieszkańców Poznania i całej Wielkopolski. To część naszej historii, część naszej tożsamości i naszego dziedzictwa.
28 czerwca 1956 r. tysiące robotników i mieszkańców Poznania wyszło na ulicę. Nie domagali się przywilejów. Domagali się rzeczy podstawowych - chleba, godnych warunków życia i wolności. Mieli odwagę powiedzieć: dość, mieli odwagę upominać się o swoje prawa w systemie opartym na strachu i przemocy. Za tę odwagę wielu zapłaciło najwyższą cenę. Byli bici, zabijani, ranni, represjonowani. W pamięci Polaków szczególne miejsce zajmuje Romek Strzałkowski, 13-letni chłopiec, najmłodsza ofiara poznańskiego Czerwca. Jego historia do dziś porusza i przypomina, jak tragiczne skutki może mieć władza zwrócona przeciwko własnym obywatelom.
Wysoka Izbo! Poznański Czerwiec był czymś więcej niż protestem robotniczym. Był wołaniem o godność, był sprzeciwem wobec niesprawiedliwości, był jednym z pierwszych znaków, że Polacy nie pogodzą się z brakiem wolności. To właśnie dzięki ludziom, którzy wtedy zdobyli się na odwagę, kolejne pokolenia mogły iść drogą prowadzącą do wolnej i suwerennej Polski, dlatego pamięć o bohaterach poznańskiego Czerwca jest naszym obowiązkiem. Jest to też ważna lekcja. Przypomina nam, że wolność nie jest dana raz na zawsze, a odwaga zwykłych ludzi potrafi zmieniać historię.
Polska 2050 poprze oczywiście ten projekt uchwały i odda hołd bohaterom poznańskiego Czerwca. Dziękuję. (Oklaski)