Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czasami warto się na chwilę zatrzymać i posłuchać, zwłaszcza gdy mówimy o niemieckich zbrodniach, które były 80 lat temu z całą brutalnością popełniane na naszej ziemi wobec naszych przodków. Ginęli Polacy, ginęli Żydzi, ginęły różne narodowości. My wszyscy codziennie, idąc do tej sali, mijamy w holu tablicę upamiętniającą naszych poprzedników, posłów na Sejm II Rzeczypospolitej, którzy na wszystkich frontach wojny i w wielu obozach oddali swoje życie, wierząc w odrodzoną Polskę. Pod tablicą znajduje się zdanie: Niech pamięć o tym będzie zawsze w nas obecna, gdyż naród, który traci pamięć, traci sumienie.
Pielęgnujmy więc wspólnie jako Sejm Rzeczypospolitej Polskiej tę pamięć. Z całą stanowczością przypominajmy światu, że w niemieckich nazistowskich obozach koncentracyjnych, w komorach gazowych na masową skalę ginęli nasi rodacy, ginęli Żydzi, ginęli przedstawiciele innych narodów. Przypominajmy, że mordowano także głodem, biciem czy, tak jak w przypadku św. Maksymiliana Kolbego, śmiertelnym zastrzykiem.
Sejm nie powinien być miejscem, w którym podejmowane są uchwały dotyczące pojedynczych wypowiedzi posłów czy europosłów. Dlatego mając na uwadze pamięć ofiar, proponujemy, żebyśmy - pomijając wszelkie nasze podziały - byli w tej kwestii razem i jako posłowie Rzeczypospolitej Polskiej w poczuciu odpowiedzialności za dziedzictwo ofiar II wojny światowej potępili wszelkie próby zakłamywania historii czy przeinaczania prawdy historycznej. W końcu tylko w oparciu o tę prawdę będziemy w stanie zbudować przyszłość, w której już nigdy nienawiść nie będzie zdolna zabijać całych narodów.
Panie Marszałku! Zgłaszam poprawkę do projektu uchwały, którą składam na pana ręce z prośbą o procedowanie. (Oklaski)