Dziękuję.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Dla wielu Polek i Polaków decyzja o zakończeniu małżeństwa jest jedną z najtrudniejszych w życiu. Towarzyszy jej nie tylko emocjonalny ciężar, ale także lęk przed długim, kosztownym i często bardzo stresującym postępowaniem sądowym. Wielomiesięczne oczekiwanie na rozprawę, konieczność ujawniania prywatnych, bardzo intymnych spraw oraz niepewność rozstrzygnięcia powodują, że część osób latami bywa w formalnym związku, który faktycznie już w ogóle nie istnieje.
Proponowane rozwiązanie wprowadza realne ułatwienie dla małżonków, którzy nie mają już wspólnych małoletnich dzieci i są zgodni co do rozstania. Pozwala skrócić procedurę, odciążyć sądy i ograniczyć niepotrzebne napięcia społeczne. To również ważny element działań deregulacyjnych państwa. Administracja ma służyć obywatelom, a nie tworzyć bariery. Tam, gdzie to możliwe, powinno być proste i bezpieczne rozwiązanie.
Jednak chciałabym zapytać, jaką gwarancję będzie miał urząd (Dzwonek), że decyzja o pozasądowym rozwiązaniu małżeństwa jest w pełni dobrowolna i świadoma, zwłaszcza w sytuacjach potencjalnej presji jednego z małżonków. Bardzo dziękuję. (Oklaski)