Sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu o przedstawionym przez Prezydium Sejmu projekcie uchwały w sprawie upamiętnienia ofiar ludobójstwa dokonanego na Tatarach krymskich (druki nr 525 i 535)

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W minutę nie da się wiele sensownego powiedzieć. Ta uchwała pozornie wydaje się odległa od polskich spraw, ale myślę, że ten związek jest, i to podwójny. Po pierwsze, Tatarzy krymscy są narodem szczególnie doświadczonym w ostatnim stuleciu. Myślę, że to, co dzieje się dzisiaj na Krymie, ten nacisk, te szykany ze strony władzy Putina wymagają naszej reakcji, ale również są ostrzeżeniem dla innych narodów Europy Środkowo-Wschodniej dotyczącym tego, czym kończy się rosyjski ekspansjonizm. A po drugie, łączy nas z Tatarami wielusetletnia przyjaźń, wielusetletnie zgodne współżycie. Wystarczy przejść się po cmentarzu muzułmańskim na warszawskiej Woli. (Dzwonek) Ileż tam wspaniałych patriotów polskich tatarskiego pochodzenia, żołnierzy, oficerów, artystów, lekarzy, intelektualistów. Jesteśmy więc te reakcje im winni w imię również naszej wspólnej, wspaniałej przeszłości. (Oklaski)