Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Umowy o Międzynarodowej Korporacji Finansowej, sporządzonej w Waszyngtonie dnia 20 lipca 1956 r. (druki nr 1484 i 1514) (łączna debata nad 4 punktami)

Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Pytań jest aż za dużo. Mam nadzieję, że jednak pan minister pochyli się nad każdym i nam tutaj odpowie. Po pierwsze, dlaczego przez 40 lat rządy wszystkich opcji nie przeprowadziły ratyfikacji, a teraz próbuje się to zrobić w pośpiechu, czterema ustawami naraz? Ile dokładnie Polska wpłaciła do tych poszczególnych instytucji w ostatnich 20 latach? Proszę o podanie pełnych kwot w złotych. Dlaczego rząd w czasie rekordowego zadłużenia i kryzysu w budżecie państwa zgadza się na przekazywanie kolejnych milionów euro na programy pomocowe poza Polskę? Jakie gwarancje ma Polska, że decyzje Międzynarodowego Funduszu Walutowego czy Banku Światowego nie będą ingerować w nasze ustawodawstwo podatkowe, energetyczne czy socjalne? Jakie konkretne mierzalne korzyści z tej ratyfikacji odniosą polscy obywatele - nie brukselscy urzędnicy, nie banki w Waszyngtonie - lecz polscy rolnicy, przedsiębiorcy i rodziny?