Szanowna Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Ten projekt ustawy to krok w dobrym kierunku. Wreszcie trochę rozsądku w polityce środowiskowej, która w ostatnich latach coraz częściej przypominała ideologiczną krucjatę, a nie racjonalną ochronę przyrody. Ochrona środowiska jest potrzebna, ale nie może odbywać się kosztem gospodarki, przedsiębiorców i zwykłych rodzin. Przedłużenie okresu przejściowego do końca 2026 r. to decyzja pragmatyczna. Daje firmom i samorządom czas na dokończenie inwestycji, które utknęły przez zbyt skomplikowane procedury i drożyznę surowców. Chroni miejsca pracy i stabilność finansową przedsiębiorstw, nie obniżając poziomu ochrony środowiska. Pozytywnie należy też ocenić zmianę w art. 211a umożliwiającą eksperymentalne instalacje zintegrowane. Dzięki temu Polska może rozwijać własne technologie ograniczające emisje, zamiast bez końca kupować rozwiązania z Zachodu. To jest prawdziwa droga do zielonej gospodarki - przez innowacje, nie przez zakazy i podatki.
Jednocześnie trzeba wyraźnie powiedzieć, że nadmiarowe dbanie o środowisko kosztem gospodarki i gospodarstw domowych prowadzi Europę, a niestety i Polskę na skraj bankructwa. Coraz wyższe opłaty klimatyczne, drożejące certyfikaty, obowiązki sprawozdawcze i biurokratyczne - to wszystko dusi przedsiębiorczość i wypycha Europę poza Europę. Jeżeli tego nie zatrzymamy, wkrótce nasz kontynent stanie się ekologicznym skansenem świata, pięknym, ale biednym, z zielonymi deklaracjami zamiast realnych miejsc pracy. Dlatego potrzebna jest równowaga - chronić przyrodę, ale też chronić polskie firmy, polską energię i polskie rodziny. Ten projekt ustawy to krok w stronę tej równowagi, dlatego zasługuje na poparcie, ale także na czujność, by żadne przepisy nie stały się narzędziem gospodarczego samobójstwa w imię źle pojętej ekologii. Dziękuję. (Oklaski)