Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mówicie, że kobieta ma prawo do decydowania o własnym ciele i zdrowiu. Oczywiście, że ma, ale - o własnym ciele i zdrowiu. Dziecko w jej łonie to nie jest jej ręka ani dodatkowy narząd. To odrębne życie ludzkie, zależne od matki, ale odrębne. Czy zależność od drugiego człowieka odbiera nam prawo do życia? Przecież człowiek sparaliżowany, ciężko chory, wymagający karmienia, lekarstw, całodobowej opieki też ma prawo do życia. Czy dlatego, że jest niesprawny, chcecie dać prawo do zabijania go?
Dzisiaj chcecie zlikwidować karalność za pomaganie w nielegalnym zabijaniu dzieci w łonach matek. A co jutro? Zlikdujecie kary za pomoc w zabijaniu ciężko chorych rodziców, bo są zależni, bo są ciężarem? Dokąd doprowadzi ta wasza pokręcona logika? To już było. Niemcy zabijali osoby niepełnosprawne. Przyjrzyjcie się akcji T4. Wówczas Niemcy też mówili, że to dla ich dobra.
W Polsce kobieta, która nie chce wychowywać dziecka niepełnosprawnego czy jakiegokolwiek innego, może po porodzie pozostawić je pod opieką szpitala i nie ma żadnych konsekwencji. Pomyślcie o prof. Stephenie Hawkingu, człowieku dotkniętym ciężką, postępującą chorobą. On zmienił nasze rozumienie wszechświata. Pomyślcie o Nicku Vujicicu. Urodził się bez rąk i bez nóg, a swoimi wystąpieniami dał nadzieję milionom ludzi. Ilu wybitnych naukowców, pisarzy, mówców - wspaniałych ludzi - nie dostałoby nawet szansy na życie, gdyby ktoś wcześniej uznał, że są zbyt chorzy i niepełnosprawni, że są zbyt dużym ciężarem? Nie wolno mierzyć wartości ludzkiego życia stanem zdrowia, diagnozą ani stopniem niepełnosprawności. Pytam was, kto dał wam moralne prawo do decydowania, które życie zasługuje na ochronę, a które nie. Zamiast zapewnić rodzinom rehabilitację, pomoc, opiekę i bezpieczeństwo, proponujecie możliwość zabijania dziecka, i tyle. To nie jest miara postępu cywilizacji. Miarą cywilizacji jest to, jak traktujemy najsłabszych, chorych i niepełnosprawnych. Nie bawcie się w Boga. Nie decydujcie, które dzieci zasługują na życie, a które mają umrzeć. Należy chronić kobiety. Wszystkie kobiety, również chore i niepełnosprawne, również te w łonach matek.
Mając to na uwadze, składam wniosek o odrzucenie tych projektów w drugim czytaniu. (Oklaski)