Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Z pozoru ten projekt wygląda dobrze. Współpraca europejska, wspólna ochrona granic, dodatkowi funkcjonariusze i sprzęt. Jednak po namyśle nad projektem należy zadać pytanie, w jak trudnej sytuacji znalazło się polskie państwo, skoro nawet nie potrafimy upilnować własnych granic i potrzebujemy pomocy z zagranicy. Historia uczy, że państwa, które nie potrafiły upilnować własnych granic, wkrótce upadały.
Co proponuje rząd? Po pierwsze, uzbrojonych funkcjonariuszy Fronteksu, którzy będą wykonywali zadania na terytorium Polski nawet z użyciem broni i przymusu bez obecności polskiego funkcjonariusza. Uważam takie rozwiązanie za niedopuszczalne. Kto będzie ich kontrolował? Kto odpowie, jeżeli dojdzie do tragedii?
Po drugie, projekt wyłącza przy delegowaniu do Fronteksu wymóg pisemnej zgody polskiego funkcjonariusza oraz dotychczasowe ograniczenia czasu delegowania. Czy polskich strażników granicznych zamierzacie traktować jak najemników, których można wysłać za granicę bez pytania ich o zgodę? To ludzie, którzy mają rodziny, dzieci i zobowiązania, a nie najemnicy, którzy mogą być wysłani w dowolne miejsce.
Po trzecie, pozwalacie udostępniać sprzęt polskiej Straży Granicznej do operacji za granicą. Państwo tak poważnie? Od kiedy nam zbywa sprzętu? Zadłużyliście Polskę po kokardę. Dług SAFE będą spłacały jeszcze nasze wnuki, a wy chcecie wywozić sprzęt za granicę.
Po czwarte, rozszerzacie wymianę danych z Fronteksem, by umożliwiać agencji samodzielne rejestrowanie pojazdów. Jak będzie wyglądała kontrola nad tym procesem? Panie ministrze, co się dzieje? Czego się obawiacie? Ilu funkcjonariuszy brakuje w Polsce? Czy jesteśmy przygotowani do samodzielnego chronienia naszych granic? Nie jestem przeciwnikiem współpracy międzynarodowej. Jestem przeciwnikiem zastępowania samodzielnej ochrony naszych granic ochroną obcych służb.
Panie Ministrze! Nawet najgorsza prawda jest lepsza od najpiękniejszego kłamstwa. Czekam na prawdę. Dziękuję.