Panie Marszałku! Wysoka Izbo! (Gwar na sali)
Marszałek:
Bardzo proszę państwa o ciszę.
Minister do Spraw Równości Katarzyna Kotula:
Fakty, nie emocje. (Gwar na sali, dzwonek)
Panowie z Konfederacji, panie i panowie z Prawa i Sprawiedliwości, to wy obecni na tej sali podpisaliście się pod wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego, który w konsekwencji państwa inicjatywy...
(Poseł Krzysztof Bosak: Bronił życia dzieci.)
To wy o to prosiliście, to wolą i decyzją waszego prezesa Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok, który zlikwidował przesłankę, która pozwalała na przerywanie ciąży w przypadku wad genetycznych.
(Głos z sali: O czym pani mówi?)
I co ciekawe, ta przesłanka miała swój limit.
(Poseł Barbara Bartuś: I dlatego zabito w 9. miesiącu dziecko?)
Pani nie zakrzyczy dzisiaj sumienia. Wiem, że wiecie, że macie tę sprawę dzisiaj... To wy ponosicie za nią odpowiedzialność. To po pierwsze.
(Głos z sali: Pani sumienia nie ma.)
Po drugie, chciałabym, żeby w sprawie pani Anity jako ostatnie wybrzmiały jednak jej, a nie nasze słowa, bo to jej życie jest ważniejsze.
(Poseł Krzysztof Bosak: Każdy ma prawo do życia.)
Cytuję: myślałam, że nic gorszego od dwóch strat ciąż, moich dzieci, mnie nie spotka, a jednak się myliłam. Krzyczę o pomoc, a jej nie otrzymuję. Proszę więc, byście wezwali kogoś, kto pomoże. Jak mam się pogodzić z nieuleczalną chorobą typu drugiego - śmiertelnego?
(Poseł Joanna Borowiak: Miała pomoc zagwarantowaną.)
Jak mam żyć, wiedząc, że moje dziecko umrze?
Pani poseł, wstyd, że chce pani dzisiaj oceniać inną kobietę, która otrzymała pomoc.
(Głos z sali: Nie zabijaj.)
Trochę szacunku dla innych kobiet, to przede wszystkim. (Oklaski)
(Głos z sali: A wy co zrobiliście?)