Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o wniosku Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o ponowne rozpatrzenie ustawy z dnia 29 maja 2026 r. o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu (druki nr 2863 i 3110) (łączna debata nad 2 punktami)

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W Polsce prawie 2 mln ludzi żyje razem. Kochają się, prowadzą wspólny dom, płacą podatki, opiekują się sobą w chorobie i są przy sobie w najtrudniejszych momentach życia. Czego oczekują od państwa? Nie przywilejów. Bezpieczeństwa. Ta ustawa nikomu niczego nie odbiera. Nie odbiera niczego małżeństwu, nie odbiera niczego rodzinie. Daje natomiast podstawową ochronę ludziom, którzy dzisiaj zbyt często słyszą od państwa: według prawa jesteście sobie obcy. Kiedy bliska osoba trafia do szpitala, kiedy trzeba podjąć ważną decyzję, kiedy umiera partner i zostają sprawy mieszkania, majątku czy dziedziczenia, wtedy kończą się ideologiczne spory, zostaje prawdziwe życie. I właśnie dlatego tak trudno zrozumieć dziś weto prezydenta. Bo można zawetować ustawę, ale nie można zawetować rzeczywistości. Prezydent ma stać na straży praw obywateli. Tym wetem stanął im na drodze. Dziś mamy szansę to naprawić. Dziękuję. (Oklaski)