Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić stanowisko klubu Lewicy dotyczące rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, druk sejmowy nr 1886, wraz ze sprawozdaniem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, druk nr 1974.
Zmiana, którą wprowadza projekt, polega na dopisaniu do katalogu wydatków PFRON możliwości finansowania programów społecznej i zawodowej rehabilitacji zatwierdzonych przez Radę Nadzorczą PFRON, realizowanych przy współfinansowaniu z funduszy unijnych. Dlaczego to ważne? Przede wszystkim dlatego, że umożliwia nam wykorzystanie ogromnego potencjału środków unijnych. Przypomnę, że to dzięki nim możemy realizować programy takie jak ˝Mobilny Doradca Włączenia Społecznego˝ czy ˝Zatrudnienie wspomagane˝ dla tysięcy osób niepełnosprawnych i ich rodzin.
Lewica od zawsze opowiada się za włączeniem, a nie marginalizacją. To właśnie dla osób wykluczonych społecznie i zawodowo ten projekt ma duże znaczenie - daje realne narzędzie do budowania szans na to, by osoby z niepełnosprawnościami mogły uczestniczyć w rynku pracy w sposób trwały i wspierany, a nie tylko symboliczny.
Co więcej, ta nowelizacja wzmacnia sam PFRON, pozwala mu działać bardziej elastycznie, reagować na potrzeby lokalne, współpracować z partnerami unijnymi i lepiej wykorzystywać potencjał finansowy. To rozwiązanie opłacalne pod względem nie tylko społecznym, ale też finansowym. To kolejny krok w kierunku zmniejszania barier i kosztów oraz eliminacji długofalowego wykluczenia. W trakcie prac nad projektem dodano artykuł, który nie jest wprost związany z projektem, ale jest zmianą potrzebną, choć mającą charakter zupełnie techniczny.
Dlatego jako Lewica popieramy niniejsze przedłożenie w całości, w przyjętym przez komisję kształcie. Równocześnie z uwagi na istotne społeczne znaczenie regulacji składam wniosek o niezwłoczne przejście do trzeciego czytania bez odsyłania do komisji. Dziękuję.