Szanowna Pani Marszałkini! Pani Ministro! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Miłość, przywiązanie, lojalność nie potrzebują pieczątki urzędnika.
(Głos z sali: Uśmiechnijcie się.)
Te projekty nie są o miłości. Są o prawie, o równych prawach, o prawie do informacji, pochówku, wspólnego mieszkania, o szacunku, o bezpieczeństwie, o normalności, o którą walczymy od lat. Zbyt długo.
(Poseł Witold Tumanowicz: Po co?) (Gwar na sali, dzwonek)
Panie Prezydencie! Proszę nie odbierać nam prawa do naszej małej normalności z powodu pana dużych strachów. Prezydencie, odwagi, podpisu.
Droga Prawico! Nie znikniemy tylko dlatego, że odwrócicie wzrok. I przywileje...
(Poseł Witold Tumanowicz: To są przywileje.)
To nie są przywileje, to są nasze równe prawa, które nasze państwo, którego jesteśmy częścią, ma obowiązek nam zagwarantować.
(Poseł Witold Tumanowicz: Nie, właśnie nie ma.)
To są równe prawa. To nie są przywileje. Równocześnie składam poprawki. (Oklaski)