Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Nie bądź obojętny, jedenaste przykazanie. Dopisaliśmy je jakiś czas temu, ale cały czas obowiązuje piąte przykazanie: nie zabijaj. Jednak w obronie bezpieczeństwa domu, w obronie bezpieczeństwa naszej rodziny, w obronie własnego kraju kto by nie podjął walki, kto nie oddałby życia? Ale dlaczego musi? Damian Sobol oddał życie, niosąc pomoc innym, ludziom, których nawet nie znał. Po prostu niósł pomoc drugiemu człowiekowi. Po prostu tylko dlatego, że ta druga osoba to też człowiek. Pamiętajmy, walka o prawa człowieka, walka o prawo każdego człowieka to ta sama walka co walka z antysemityzmem.
W tej walce, prawdziwej walce o bezpieczny dom zginęło wielu ludzi. Zginął dasz rodak, Damian Soból. Usłyszeliśmy ˝przepraszam˝, ale to zbyt mało. Śmierć musi zostać wyjaśniona, winni - ukarani, a rodzina - otrzymać zadośćuczynienie, choć to życia mu nie wróci. Ale teraz, na koniec, chciałabym, byśmy (Dzwonek) chwilą ciszy uczcili polskiego wolontariusza Damiana Sobola, ale też wszystkie cywilne ofiary wojny wywołanej zbrodniczym atakiem terrorystycznego Hamasu.
(Zebrani wstają, chwila ciszy.)