Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Jeżeli można zrobić cokolwiek, by poprawić los polskich kobiet, to nareszcie zamiast ciągle o tym debatować, zróbmy to. Jeżeli w tej sprawie tu, w tej Izbie, większość panów wciąż się upiera, że nie możemy ustawą przywrócić naszego podstawowego prawa: prawa do aborcji...
(Głos z sali: Prawo do życia.)
...bo takie mają widzimisię, to chociaż sprawmy, by osoby, które pomagają kobietom w realizacji ich słusznego prawa do decydowania o własnym ciele, nie były ścigane przez prawo. Powinniśmy pamiętać, że Sejm jest miejscem, w którym uchwalamy prawo dla wszystkich mieszkanek i mieszkańców naszego kraju niezależnie od osobistych poglądów. Nie mamy wpływu na to, co dzieje się na arenie międzynarodowej, ale to my na tej sali decydujemy o tym, jak realnie się żyje milionom kobiet i mężczyzn w naszym kraju.
(Głos z sali: Dzisiaj źle się żyje.)
Dzisiaj mamy kolejną szansę, by wykazać się zrozumieniem i empatią. Nie zmarnujmy tego. (Oklaski)