Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! Głosu Ameryki i Radia Wolna Europa słuchała moja babcia, potem słuchali ich moi rodzice, a potem - nie, ja już na szczęście nie musiałam ich słuchać, bo dorastałam w wolnej Polsce.
Inne narody niestety nie miały tyle szczęścia. Niszczone są prawa człowieka, ludzie są wciąż torturowani i trafiają do więzień bez szansy na sprawiedliwy proces. I są kraje, w których nikt już o tym się nie dowie, nikt nie odnotuje śmierci i cierpienia tysięcy niewinnych ofiar, bo pan, panie prezydencie Trump, wyłączył Głos Ameryki. To wielki prezent dla klubu dyktatorów. Cieszą się Putin, Łukaszenka i inni, bo nikt już im nie będzie patrzył na ręce. Bo te butne reżimy, ci niezwyciężeni dyktatorzy boją się tylko jednej rzeczy: samotnego głosu dobiegającego gdzieś ze ściszonego radioodbiornika, który przekazuje słowa prawdy. Prawdy, którą pan, panie Trump, dziś próbuje uciszyć.
A więc czas, żebyśmy teraz my, Europejczycy, wzięli sprawy w swoje ręce. Skoro stać nas na wspólne wydatki na zbrojenia, to tym bardziej poradzimy sobie ze sfinansowaniem ponownie tego głosu i utrzymaniem rozgłośni informacyjnych walczących z propagandą chociażby w Rosji czy Białorusi. Europo, wiem, że i z tym (Dzwonek) sobie poradzisz i że potrafisz.