Sprawozdanie Komisji Infrastruktury oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego oraz ustawy o finansowym wsparciu niektórych przedsięwzięć mieszkaniowych (druki nr 1318 i 2062)

Pani Marszałkini! Wysoka Izbo! W przypadku tej ustawy intencja wnioskodawców, aby chronić starsze osoby przed oszustami, którzy chcą przejąć ich mieszkanie, jest w porządku. Dzieje się tak w domach spokojnej starości prowadzonych np. przez Kościół, ale też przez osoby prywatne. Nie trzeba daleko szukać, wystarczy spojrzeć na obecnego lokatora Pałacu Prezydenckiego. Natomiast ta zła i całkowicie chybiona zaproponowana zmiana to zakaz sprzedaży mieszkań komunalnych z bonifikatą. Po pierwsze, to zbyt centralne rozwiązanie, zabiera decydowanie gminom, ale też chodzi tu właśnie o to, że prywatna własność mieszkania albo szansa czy nadzieja na to, że w jakiejś perspektywie to mieszkanie będą mogli wykupić lokatorzy albo ich dzieci, sprawia, że mieszkańcy tych lokali zaczynają o nie dbać i o całe otoczenie wokół. W kamienicach, w których ludzie skorzystali z możliwości wykupu mieszkań z bonifikatą, zachodzi cudowna zmiana, począwszy od drzwi, które zaczynają się domykać, poprzez czyste klatki schodowe, przestrzeganie ciszy nocnej, aż po wyremontowane dachy czy odnowione elewacje. (Dzwonek) Bo jak świat światem, o prywatne się po prostu dba, a o publiczne to czasem... Niestety, wiadomo. Oklaski)