Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! Dzisiejszy świat zdominowany jest przez nowoczesne technologie. W takim świecie upływa dzieciństwo i okres dorastania młodego pokolenia. Internet, telefony komórkowe, media społecznościowe miały ułatwić kontakt, wymianę informacji, dostęp do wiedzy, a tymczasem stały się źródłem nowych zagrożeń: cyberprzemocy, naruszenia prywatności, kontaktu z niepożądanymi treściami, dezinformacji i uzależnień od mediów społecznościowych czy często brutalnych gier. Ostatnie tragiczne wydarzenia związane z atakami w szkole pokazały, że świat wirtualny, w którym w jakimś stopniu dorastają nasze dzieci, również może być przyczyną przemocy w realnym świecie. Pytanie nie dotyczy więc tego, co dzieje się w świecie realnym, ale tego, jak szkoła i państwo mogą chronić nasze dzieci przed niebezpieczeństwami kryjącymi się w wirtualnym świecie.
Wiemy, że Rada Ministrów przyjęła dokument ˝Polityka Cyfrowej Transformacji Edukacji˝. Określono w nim zasady wspierania edukacji medialnej, higieny cyfrowej i cyberbezpieczeństwa. Opracowano wytyczne dla nauczycieli i zasady prowadzenia szkoleń w tym zakresie. Wiemy, że w trosce o bezpieczeństwo psychiczne dzieci i młodzieży ministerstwo edukacji wprowadziło zakaz używania telefonów komórkowych, że została wprowadzona edukacja zdrowotna i duży komponent, który dotyczy edukacji medialnej i bezpieczeństwa w sieci. Treści te są zawarte również w podstawie programowej Kompas Jutra. (Dzwonek) Jest też edukacja prowadzona z wojskiem. Potrzebne są jednak dodatkowe działania, szczególnie w świetle zawetowania przez prezydenta ustawy o usługach cyfrowych. Jakie działania można podjąć, żeby zniwelować skutki tej szkodliwej dla naszych dzieci decyzji prezydenta? W jaki sposób zabezpieczać nasze dzieci przed światem wirtualnym, tym niebezpiecznym światem, który powoduje przemoc również w świecie rzeczywistym? Dziękuję. (Oklaski)