Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Stoimy przed decyzją, która mimo języka przyjaźni i współpracy niesie poważne konsekwencje dla suwerenności Polski. Nie kwestionuję potrzeby dobrych relacji z Europą, ale nie możemy poprzeć dokumentu, który w art. 5 zobowiązuje nas do realizacji wspólnej polityki migracyjnej i azylowej UE, sprzecznej z naszym interesem narodowym.
Polska z kraju emigracyjnego stała się imigracyjnym, co rodzi napięcia społeczne, problemy z integracją, rynkiem pracy i mieszkalnictwem. Państwa takie jak Francja, Niemcy czy Belgia, prowadząc liberalną politykę migracyjną, doprowadziły do gett, zamachów i rozpadu spójności społecznej. My w tym czasie broniliśmy wschodniej granicy przed hybrydowym atakiem Łukaszenki. Poparcie tej ustawy oznaczałoby zaprzepaszczenie wysiłku naszych żołnierzy i funkcjonariuszy.
Nie możemy przyjmować traktatów narzucających nam politykę migracyjną państw, które nie rozumieją znaczenia wschodniej granicy, ani brać odpowiedzialności za ich błędy. Ratyfikacja traktatu z Nancy w obecnym kształcie to błąd strategiczny, ograniczenie suwerenności i przyjęcie zobowiązań, które mogą być użyte przeciwko Polsce.