Pani Marszałek! Wysoki Sejmie! Kolega mego syna z uprawnieniami budowlanymi uzyskanymi w Niemczech po kilku latach wrócił do Polski, gdyż jego dochody w Austrii uzasadniły ten powrót. Uznał, że obecnie w Polsce można zarobić więcej, a na pewno nie mniej, a będzie w domu, w swojej ojczyźnie. Po 35 latach od odzyskania niepodległości zaczynamy żyć w Polsce na podobnym poziomie jak w państwach tzw. Zachodu. Mam nadzieję, że w innych grupach zawodowych będzie podobna tendencja. Nasze polskie osiągnięcie: z 30-40 dolarów miesięcznie wynagrodzenia w 1988 r. uzyskaliśmy po 37 latach dobrej pracy wynagrodzenia pracownicze nawet przekraczające 1 tys. dolarów netto miesięcznie.
Zwracam się do rządu: nie bagatelizujcie i beztrosko nie traktujcie pojawiającego się widma inflacji, bo za tym po piętach depcze recesja. Obecny prawie brak bezrobocia, czyli godna sytuacja pracownika, a fachowca szczególnie, powoduje godne życie Polaka. Tymczasem falą pojawiają się zwolnienia, nawet grupowe, i to w dużych firmach, i rośnie bezrobocie. Potrzebny jest nowy impuls gospodarczy. Smuci mnie to, bo gwarowo mówiąc, polska gospodarka podupada. Dziękuję. (Oklaski)