Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zabieram głos w sprawie, która dotyka dziś miliony Polaków - w sprawie dramatycznie rosnących kosztów życia. To jeden z najpoważniejszych problemów społecznych. To problem, o którym słyszymy niemal w każdym powiecie i w każdej gminie. W całym kraju mieszkańcy zwracają uwagę na rosnące ceny żywności, energii i ogrzewania. To nie są abstrakcyjne wskaźniki, to codzienne wybory w sklepie, na stacji benzynowej, w gospodarstwach domowych, gdzie ludzie liczą każdą złotówkę. Często słyszę od rodzin, że rachunki za prąd czy ogrzewanie pochłaniają coraz większą część domowego budżetu, a koszt podstawowych produktów nadal rośnie.
Drugim ogromnym problemem są koszty utrzymania mieszkań: czynsze, opłaty eksploatacyjne, ogrzewanie. Dla wielu rodzin każda podwyżka oznacza rezygnację z innych potrzeb: z zajęć dzieci, z leków, z odkładania na czarną godzinę. Sytuacja dotyka również seniorów, którzy z emerytury muszą pokryć rosnące rachunki, a często nie starcza im na podstawowe wydatki.
Coraz częściej spotykamy się z dramatycznym zjawiskiem. To osoby, które mimo pełnoetatowej pracy mają trudności z pokryciem podstawowych kosztów życia. Pracują, starają się, a mimo to ich budżet domowy nie wytrzymuje tempa wzrostu cen. Taka sytuacja jest nie tylko społecznie niesprawiedliwa, ale także ekonomicznie niebezpieczna dla przyszłości kraju.
Dlatego apeluję do rządu o przedstawienie realnych działań osłonowych, które pomogą polskim rodzinom, seniorom i pracującym, którzy nie powinni być ofiarami rosnących kosztów życia. Konieczna jest również długa, poważna debata o tym, jak ustabilizować ceny energii, jak wzmocnić politykę mieszkaniową i jak poprawić sytuację pracujących o najniższych dochodach.
Wysoka Izbo! Koszty życia są problemem, którego nie da się zamieść pod dywan. To temat, który wymaga odpowiedzialności i współpracy ponad podziałami. W imieniu mieszkańców mojego regionu zobowiązuję się dalej nagłaśniać tę sprawę i walczyć o rozwiązania, które wyrównają szanse i dadzą ludziom poczucie bezpieczeństwa.