Wysoka Izbo! Dziś wspominamy wydarzenie szczególne w historii Rzeczypospolitej: 370. rocznicę złożenia ślubów lwowskich przez króla Jana II Kazimierza. W dniu 1 kwietnia 1656 r. w katedrze lwowskiej w czasie jednego z najtrudniejszych momentów w dziejach naszego państwa król Jan Kazimierz powierzył Królestwo Polskie opiece Matki Bożej, ogłaszając ją Królową Korony Polskiej. Akt ten miał wymiar nie tylko religijny, ale także państwowy, moralny i wspólnotowy. Był wyrazem nadziei, że nawet w czasach upadku, zagrożenia i wojny naród może odnaleźć siłę w wierności swojej tradycji i odpowiedzialności za dobro wspólne.
Śluby lwowskie były także zobowiązaniem. Król, zwracając się do Boga i narodu, zadeklarował wolę naprawy Rzeczypospolitej oraz poprawy losu ludu, szczególnie najbardziej pokrzywdzonego. To przypomina nam, że patriotyzm nie może ograniczać się do wzniosłych słów i symbolicznych gestów. Musi oznaczać również troskę o sprawiedliwość społeczną, o słabszych, o odpowiedzialne i uczciwe państwo.
W 370. rocznicę tamtego aktu (Dzwonek) warto spojrzeć na śluby lwowskie jak na ważną część polskiego dziedzictwa. To dziedzictwo uczy, że wspólnota narodowa trwa dzięki pamięci, wierze, odpowiedzialności i zdolności do odnowy. Dziękuję. (Oklaski)