Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Są w historii naszego narodu rany, które mimo upływu lat nie przestają boleć. Są wydarzenia, o których nie wolno milczeć, bo milczenie wobec zbrodni jest krzywdą wyrządzoną jej ofiarom. Ludobójstwo dokonane przez ukraińskich nacjonalistów na Polakach na Wołyniu było jedną z najokrutniejszych kart w historii XX w. Dziesiątki tysięcy niewinnych kobiet, dzieci i mężczyzn zostało zamordowanych tylko dlatego, że byli Polakami. Ginęli w niewyobrażalnym cierpieniu, często z rąk swoich sąsiadów. Ich jedyną winą była narodowość.
Naszym obowiązkiem jako przedstawicieli Rzeczypospolitej jest mówić o prawdzie nie po to, by budować nienawiść, lecz po to, by oddać sprawiedliwość zamordowanym i zapewnić, że ich cierpienie nigdy nie zostanie zapomniane.
Prawda historyczna nie może być przedmiotem politycznych kalkulacji ani wygodnego przemilczania. Dlatego z ogromnym szacunkiem, z wdzięcznością dziękuję wszystkim, którzy organizują urczystości upamiętniające ofiary ludobójstwa. Dziękuję rodzinom Kresowian, stowarzyszeniom, samorządowcom, duchowieństwu (Dzwonek), Instytutowi Pamięci Narodowej, szkołom, organizacjom społecznym oraz wszystkim ludziom dobrej woli, którzy z odwagą pielęgnują pamięć o naszych rodakach.
Szczególne podziękowania kieruję dzisiaj do organizatorów ważnych uroczystości w Jarocinie, gdzie odsłonięto niedawno tablicę poświęconą ofiarom Wołynia. To niezwykle ważny symbol pamięci, szacunku i odpowiedzialności za przekazywanie prawdy kolejnym pokoleniom. Dzięki takim inicjatywom ofiary odzyskują należne im miejsce w naszej narodowej pamięci. Dziękuję. (Oklaski)
(Głos z sali: Brawo, Jarocin!)