Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Szanowni Obywatele! Coraz liczniejsze i coraz bardziej jednoznaczne badania naukowe wskazują, że niekontrolowany dostęp dzieci i młodzieży do mediów społecznościowych może mieć bardzo poważne konsekwencje dla ich rozwoju psychicznego, poznawczego i społecznego. Mówimy dziś nie o marginalnym zjawisku, lecz o wyzwaniu cywilizacyjnym, które dotyczy niemal każdego młodego człowieka i którego skutki będą odczuwalne przez całe społeczeństwo w kolejnych dekadach.
Przykład Australii pokazuje, że możliwe jest przeniesienie odpowiedzialności za ochronę najmłodszych użytkowników na podmioty, które czerpią największe korzyści z funkcjonowania platform społecznościowych, przy jednoczesnym zachowaniu przestrzeni do dalszej debaty i doskonalenia przyjętych mechanizmów. Mówię o tym dlatego, że bardzo często spotykamy się z taką narracją, że jest to próba cenzurowania, próba ograniczania wolności słowa.
Także w Polsce nadszedł ten moment, aby ponad podziałami, odpowiedzialnie rozpocząć poważną rozmowę o tym, jak skutecznie chronić dzieci w środowisku cyfrowym. Nie chodzi o proste zakazy ani o ograniczanie wolności, lecz o wypracowanie rozwiązań, które będą proporcjonalne, skuteczne i oparte na wiedzy naukowej, a jednocześnie uwzględnią interes przede wszystkim dzieci i rodziców.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami: Czy ministerstwo analizuje potencjalne rozwiązania mające na celu ograniczenie dostępu dzieci i młodzieży do mediów społecznościowych? Jaki jest horyzont czasowy potencjalnego wprowadzenia tego typu ograniczeń? Jakie przeszkody, o jakim charakterze, blokują rozpoczęcie prac nad tymi konkretnymi rozwiązaniami legislacyjnymi? Dziękuję bardzo.