Dziękuję.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Przysłuchiwałem się stanowiskom klubów. Ze strony Prawa i Sprawiedliwości padł zarzut, że sprowadzamy wagony niemieckie starsze czy wagony mające ok. 20 lat, a wycofujemy autobusy. Ale chyba państwo wiedzą, że żywotność pociągów czy wagonów to ok. 30-50 lat, a autobusów - 10-15 lat, więc chyba akurat ten państwa zarzut był dość chybiony.
Wracam do ustawy. Walka z wykluczeniem transportowym oczywiście musi być jednym z ważniejszych celów sprawnie funkcjonującego państwa, zwłaszcza w kwestii mobilności mieszkańców mniejszych miejscowości. Dlatego projekt ustawy, jeśli chodzi o proponowane w nim założenia, jest jak najbardziej godny i wart dalszego rozpatrywania.
Mam pytanie, panie ministrze. To było już podnoszone podczas dotychczasowych prac nad ustawą. Czy czas, który dajemy na wdrożenie zapisów ustawy poszczególnym podmiotom transportu zbiorowego, zwłaszcza tam gdzie transport publiczny (Dzwonek) do tej pory był ograniczony, nie jest zbyt krótki? Chodzi o to, aby nie doprowadzić do paraliżu lub sytuacji, w której np. gminy, będąc pod presją, będą musiały przystać na warunki narzucone przez przewoźników. Dziękuję bardzo.