Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Badania i codzienne doświadczenia medyczne jednoznacznie pokazują, że obecność ukochanego zwierzęcia domowego w hospicjum stacjonarnym czy na oddziale paliatywnym potrafi zdziałać w cuda: redukuje poziom stresu, łagodzi lęk, zmniejsza odczuwanie bólu i daje pacjentowi poczucie normalności. Więź z czworonogiem bywa często najbardziej niezłomnym wsparciem psychicznym i duchowym w tych trudnych chwilach.
Z uznaniem patrzę na inicjatywę przedłożenia tej ustawy, ale chciałbym też spojrzeć na nią racjonalnie, od strony praktycznej i wykonawczej. Projekt przewiduje w art. 5 słuszną możliwość ograniczenia tego prawa przez kierownika placówki lub lekarza, m.in. ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne, zagrożenie epidemiologiczne czy też możliwości organizacyjne. W związku z tym chciałbym zapytać projektodawców, czy w ramach wdrażania tej ustawy planowane jest przygotowanie ogólnokrajowych czytelnych wytycznych, tak aby mieć pewność, że to kryterium możliwości organizacyjnych nie stanie się wytrychem dla dyrektorów szpitali i furtką do zakazywania wizyt zwierząt lub z obawy przed biurokracją. (Dzwonek) Jak zamierzamy realnie pomóc hospicjom, aby to piękne prawo pacjentów nie stało się martwym przepisem? Dziękuję bardzo. (Oklaski)
(Głos z sali: Brawo!)