Pani marszałek, panie posłanki, panowie posłowie, uzasadnienie powołania Narodowego Instytutu Wolności brzmiało niezwykle kusząco: wsparcie trzeciego sektora, zachęcenie ludzi do budowania swojej tożsamości, do rozwijania swoich społeczności, aktywizacja. Był nawet takie sformułowanie: wsparcie małych i biednych inicjatyw. W pewnym momencie przeniesiono. narodowy instytut do kancelarii premiera. Miało to podnieść prestiż tej instytucji. Ale na tym kończy się teoria. O nieprawidłowościach mówiono tutaj już dużo. Proponuję przeczytać dokładnie raport NIK-u, który miażdżąco pisze o tych działaniach. Ale pieniądze, jeżeli chodzi o ten wydany miliard złotych, to nie tylko koszt, który ponieśliśmy, ale to również zawód dla wolontariuszy, ludzi dobrej woli działających na rzecz osób trzecich. (Dzwonek)
Mam pytanie do pana ministra: Jaką kwotę pochłonęło samo funkcjonowanie, chodzi o administrację, Narodowego Instytutu Wolności? Czy został wykonany audyt? W części już pan minister odpowiedział. Jakie są wnioski? Czy były udzielane dofinansowania dla organizacji w sytuacjach, kiedy decyzje ekspertów były negatywne? Dziękuję bardzo. (Oklaski)