Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chcecie państwo uchwalić prawo, które bardzo skomplikowanie brzmi, a działa bardzo prosto. Wasz minister jednym rozporządzeniem ogłosi imprezę specjalną. Nie zapyta o to, czy ktoś może zagrozić bezpieczeństwu. To byłoby usprawiedliwione i nawet potrzebne. Ale zapyta, czy ktoś może zagrozić porządkowi publicznemu. Pod to wejdzie okrzyk, transparent, niewygodny dziennikarz, ktoś, kto już raz przeszkodził premierowi, bo wszedł mu w kadr. Policja będzie sprawdzać wolontariusza, dziennikarza, firmę, gościa bez ich wiedzy. Nikt im nie powie, że zostali sprawdzeni. Nikt im nie powie, dlaczego ich odrzucono. Nikt im nie da szansy się odwołać. Na to zwrócił uwagę prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, mówiąc: to godzi w wolności konstytucyjne.
Pytanie pierwsze. Proszę o odpowiedź: tak lub nie. Czy zwykły człowiek dowie się, że Policja go sprawdziła? Drugie: Jak ma się bronić, skoro nie zna powodu i nie zna przyczyny odwołania? Trzecie: Dlaczego Policja ma oceniać nie tylko zamach, zagrożenie ogólne, ale zagrożenie bezpieczeństwa i porządku publicznego? To tak szerokie, że pod to podciągnięcie protestu, niewygodnego artykułu (Dzwonek) jest niezwykle proste wtedy, kiedy władzy się nie podoba.
Prawda jest taka, że dzisiaj nie uchwalacie zabezpieczenia imprezy. Uchwalacie cichą listę gości władzy i komfort premiera. Dziękuję. (Oklaski)