Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Europejski pojedynczy punkt dostępu to w praktyce nowa infrastruktura zaufania. Im lepszy i bardziej uporządkowany dostęp do informacji, tym większa stabilność rynku, niższe ryzyko dla inwestorów i lepsze warunki do rozwoju gospodarki. Tworzy on ramy, dzięki którym Polska jest pełnoprawnym uczestnikiem wspólnego rynku informacji finansowej, a nie tylko jej biernym odbiorcą.
Mam pytanie. Czy w toku prac nad projektem ustawy były analizowane rozwiązania przyjęte w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w zakresie wdrażania europejskiego pojedynczego punktu dostępu? Jeżeli tak, to które doświadczenia uznano za szczególnie wartościowe dla polskiego modelu? W jaki sposób zostały one wykorzystane przy projektowaniu krajowych przepisów? Dziękuję.