Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Uważam, że możliwość kontaktu ze zwierzętami domowymi jest czymś, czego nie powinniśmy odbierać pacjentom. Badania naukowe, w tym publikacje dotyczące pacjentów onkologicznych, wyraźnie wskazują na zmniejszenie lęku, stresu, zmęczenia, a nawet odczuwalnego bólu po kontakcie ze zwierzętami.
Chciałabym jednak zwrócić uwagę na praktyczny aspekt realizacji tego prawa. Skoro szczegółowe zasady kontaktu ze zwierzętami będzie ustalał kierownik placówki, to czy nie istnieje ryzyko, że w jednym hospicjum pacjent będzie mógł regularnie spotykać się ze swoim zwierzęciem, a w innym takie wizyty zostaną ograniczone do minimum? Czy ministerstwo przewiduje mechanizm, który zagwarantuje pacjentom porównywalne możliwości korzystania z tego prawa, niezależnie od tego, w jakiej placówce przebywają? Dziękuję. (Oklaski)