Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Omawianym projektem możemy wreszcie zamknąć wstydliwy, latami przemilczany rozdział naszej historii. Możemy w końcu zadośćuczynić rodzinom ofiar polskiego podziemia, ludziom, w tym dzieciom, którzy zginęli m.in. z rąk oddziału ˝Burego˝, za to tylko, że modlili się w cerkwi, a nie w kościele.
(Głos z sali: Co za bzdury!)
To jest po prostu spóźniony egzamin z przyzwoitości. Skoro państwo słusznie dba o ofiary reżimu komunistycznego, to nie może ignorować zbrodni dokonanych na mniejszościach przez polskie podziemie. Tak wygląda sprawiedliwość społeczna w praktyce - równe traktowanie bólu. Jesteśmy to winni ofiarom i ich rodzinom, które przeżyły tragedię. Nadszedł czas sprawiedliwości dziejowej. (Oklaski)