Bardzo dziękuję.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Koleżanki Posłanki i Koledzy Posłowie! Po kolei. Znów najwięcej pytań dotyczyło konkretnych korzyści gospodarczych dla Polski i polskiej gospodarki, które może przynieść ta umowa. W aspekcie fundamentalnym ona przybliży prawo obowiązujące odpowiednio wcześniej w Kirgizji, jeśli chodzi o ten punkt, i tę umowę w Uzbekistanie do naszych europejskich norm prawnych. Przypominam, że poprzednie umowy z tymi dwoma szacownymi krajami zostały wynegocjowane i podpisane w czasie, kiedy one miały zaledwie 3, 4 lata niepodległości i ich system prawny był bardzo głęboko zanurzony jeszcze w systemie sowieckim. W tej chwili to zmieniamy, także po to, żeby naszym przedsiębiorcom i naszym firmom było łatwiej na tych rynkach egzystować, prowadzić dla dobra ich samych i całej Rzeczypospolitej interesy. Jakie to interesy? Tutaj odpowiadam na szanownej pani posłanki pytania. Zacznę od tego, na czym skończyłem odpowiadanie na państwa pytania o Kirgistan. Np. LOT ma pięć połączeń z Taszkientem tygodniowo, ale niestety z powodu niestabilności prawa i jego stosowania ma na tym kierunku dosyć spore problemy. Z całą pewnością wejście w życie tej umowy te problemy zmniejszy. Jeżeli chodzi o interpretację starej umowy LOT-u sprzed ponad 30 lat, będzie dużo większa możliwość jej korzystnego dla nas i naszego narodowego przewoźnika egzekwowania.
Po drugie, mamy w Uzbekistanie klaster polskich firm energetycznych. On się rozrasta. Ta umowa z całą pewnością wzmocni ich pozycję. Bardzo duże nadzieje wiążemy ze wzrostem eksportu żywności oraz leków, także żywności - mam nadzieję, że niektórych posłów ze skrajnie prawej strony to nie zaboli za mocno - tradycyjnej halal, ale też np. nabiału czy mleka w proszku. Poprzez Uzbekistan, który jest największym krajem regionu, będzie można wchodzić na rynki sąsiednie, także jeśli chodzi, oprócz produktów spożywczych, o polskie leki. Tam też są już firmy, które zarówno w samym Uzbekistanie, jak i poprzez Uzbekistan to robią.
W ostatnich miesiącach odbyła się wspólna, poważna, właśnie w antycypacji odnośnie do wejścia w życie tej umowy, polska wizyta na wysokim szczeblu. Było dwóch wiceministrów spraw zagranicznych: mój kolega wiceminister Wojciech Zajączkowski oraz wiceminister z Ministerstwa Klimatu i Środowiska, główny geolog kraju pan minister Galos. Jak państwo widzicie, chociażby po zainteresowaniach i kompetencjach pana ministra Galosa, również interesuje nas i nasze firmy udział w tym, żeby eksploatować, importować, wydobywać, a potem zużywać w naszej gospodarce minerały krytyczne i pierwiastki ziem rzadkich.
Pytanie o presję migracyjną. Oczywiście Polska zachowa całość kontroli swoich granic. Przypominam, że za czasów słusznie minionych poprzedniego rządu bywały miesiące, kiedy następowało po kilka tysięcy przekroczeń polskiej granicy wschodniej, w tym przez migrantów z Uzbekistanu. Oni oczywiście w większości nie zostawali w Polsce, tylko jechali dalej przez Polskę do krajów Zachodu. Ale fakty są takie, że przekraczali białorusko-polską granicę. W tej chwili ta presja migracyjna spadła do zera, co jest najlepszym dowodem na to, że przynajmniej skuteczność tej presji migracyjnej spadła do zera. Liczba nielegalnych imigrantów spadła do zera, co jest najlepszym dowodem na skuteczność naszej narodowej, wspieranej przez polityki unijne polityki migracyjnej. Pośrednio oczywiście inwestycje, które pakiet wokół tej umowy zawiera, właśnie w obiecujące sektory gospodarki, w tym wydobywczy, w Uzbekistanie, dają nadzieję na zmniejszenie tej presji migracyjnej.
Jeśli chodzi o nasze narodowe instrumenty, to z całą pewnością ta umowa uzupełnia, zastępuje starą unijną umowę, jeszcze wtedy Wspólnoty Europejskiej, z tymi dwoma krajami. Te dwie umowy zastępuje. Natomiast Polska ma też oczywiście umowę dwustronną z Uzbekistanem, wynegocjowaną w 2007 r., która nadal obowiązuje.
Było też pytanie o to, ile inne kraje mają tych zastrzeżonych oznaczeń geograficznych. Np. Niemcy mają 8, Francja - 10, Niderlandy - 2, czyli mniej niż my, dotyczą serów, Włochy - 10, dotyczą win. Więc nie są to też jakieś ogromne liczby, ale w imieniu rządu deklaruję, że poprosimy o to ministerstwo rolnictwa i ministerstwo rozwoju, żeby panu posłowi, który o to pytał, przedstawić dokładną informację na piśmie.
Na koniec chcę się znów odnieść do tych haniebnych, w mojej ocenie, słów pana posła Skalika przyrównujących Unię Europejską, która jest wolnym związkiem wolnych państw i narodów, z czasami słusznie minionymi komunistycznymi. Panie pośle, wie pan, różnica jest taka, że kiedy ubiegające się o wolność narody lub ich części podległe Związkowi Sowieckiemu i Moskwie chciały o swoje prawa się upomnieć, to ich jedyną szansą był bunt, który był topiony we krwi, w Berlinie w roku 1953, w Poznaniu i Budapeszcie w roku 1956, w Pradze w roku 1968, na Wybrzeżu w Polsce w roku 1970, w Polsce od roku 1981 do 1988. Pan reprezentuje niewielką na szczęście w mojej ocenie część polityczną narodu polskiego, ale gdyby naród polski nie chciał praw, które w jego imieniu negocjuje Unia Europejska, to po prostu może w sytuacji skrajnej z Unii Europejskiej wyjść. A kiedy nie chce poszczególnych części tego, co w naszym wspólnym imieniu... Dlatego że reprezentuje 460 mln obywateli i dlatego że może negocjować skuteczniej, niż każdy członek Unii Europejskiej osobno: Niemcy, Francja, Polska itd. Kiedy jakiś naród lub jakiś rząd, lub jakiś parlament uzna, że tej części wynegocjowanej przez Unię Europejską nie chce, to po prostu tego nie ratyfikuje i to nie wejdzie w życie w całej Unii Europejskiej. Jeśli pan przekona 231 kolegów w tym parlamencie, a nie tylko trzech kolegów z Konfederacji Korony Polskiej, żeby tej umowy nie podpisywać, to ona nie wejdzie w życie w całej Unii Europejskiej i nikt za to nie będzie musiał ginąć. Więc pana słowa zrównujące Unię Europejską z Związkiem Sowieckim i z systemem komunistycznym do roku 1989 lub 1991 są głęboko obraźliwe dla pamięci ofiar, także w polskich miastach, które ze Związkiem Sowieckim walczyły. Dziękuję bardzo, panie marszałku. (Oklaski)