Wystąpienie w Sejmie · 18 listopada 2026

Informacja bieżąca

Mówi: Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Marcin Bosacki (KO) · 69. posiedzenie Sejmu, punkt 15. porządku obrad

Dziękuję bardzo.

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zacznijmy od tego, na czym pan poseł raczył był skończyć, tzn. od zdefiniowania polskiego interesu w sprawie agresywnej wojny Rosji w Ukrainie oraz zdefiniowania tego, dlaczego w polskim interesie narodowym i polską racją stanu jest to, żeby Ukraina, mówiąc kolokwialnie, nie padła. Otóż najlepszą odpowiedź na to pytanie dają ostatnie 2-3 tygodnie. Jak szanowny pan poseł być może raczył był zauważyć, Rosja w tych ostatnich dniach i tygodniach po raz kolejny bardzo jasno powtarza swoje cele dotyczące tej wojny. Cele, które pierwszy raz ogłosiła, zanim zaczęła pełnoskalową wojnę w Ukrainie w lutym 2022 r. w ultimatum przedstawionym Stanom Zjednoczonym i NATO w grudniu 2021 r. Otóż te cele nie dotyczą tylko Ukrainy. Te cele dotyczą także Europy Środkowej, NATO, a zwłaszcza Polski.

W tych celach jasno jest powiedziane, że tym, do czego naprawdę dąży Rosja, nie jest tylko zwasalizowanie Ukrainy, nie jest tylko zabranie części jej terytorium, nie jest tylko sprowadzenie jej do roli państwa neutralnego bez de facto własnej armii, ale jest też cofnięcie granic Paktu Północnoatlantyckiego, przynajmniej jeśli chodzi o jego prawdziwe i realne możliwości, do granic Niemiec. Takie są cele Rosji mówiące o tym, że ma obowiązywać zakaz ćwiczeń, zakaz stacjonowania jednostek NATO poza granicami NATO z 1997 r. To oznacza, że na terytorium Polski, państw bałtyckich, Czech, Słowacji, Rumunii, a ostatnio także Finlandii i Szwecji, nie tylko nie mogłyby stacjonować jednostki z innych krajów NATO, w tym ze Stanów Zjednoczonych, ale także nie mogłyby tam być przeprowadzane ćwiczenia NATO-wskie. To wszystko oznacza, że Rosja w tradycyjnie dla siebie bezczelnym, historycznie tradycyjnym i przewidywalnym dążeniu chce zagwarantować strefę swoich wpływów, strategiczną i militarną, ale także polityczną, nie tylko na Ukrainie, ale także w Europie Środkowej, w tym w Polsce. Dlatego każda pomoc Polski, NATO, Unii Europejskiej dla Ukrainy jest zwiększeniem polskiego bezpieczeństwa, ponieważ de facto odsuwa o setki kilometrów od naszych granic wojska ukraińskie. Gdyby nie pomoc Zachodu...

(Poseł Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk: Chyba wojska rosyjskie.)

(Poseł Teresa Pamuła: Rosyjskie.)

Oczywiście, przepraszam bardzo. Wojska ukraińskie, wojska rosyjskie na Ukrainie. Dziękuję za poprawkę.

(Poseł Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk: To oznacza, panie ministrze, że pana słuchamy.)

Cieszę się.

Drodzy Państwo! Powiem jeszcze jedną rzecz, z której w tym natłoku słów być może niektórzy słuchacze nie zdają sobie sprawy. Gdyby nie pomoc międzynarodowa, głównie zachodnia, europejska, a od ponad półtora roku właściwie wyłącznie europejska, pomoc polityczna, wywiadowcza w kwestii sprzętu i finansowa, bo o to pan poseł pyta, Ukraina już by padła. Mielibyśmy pod Przemyślem, niedaleko Lublina czy Zamościa wojska rosyjskie albo wojska zwasalizowanej przez Rosję Ukrainy.

(Głos z sali: A co z NATO?)

Teraz przejdę po tym jasnym zdefiniowaniu polskiego interesu narodowego, że tak długo, jak Ukraina się broni, zmniejsza zagrożenie dla Polski i całej Europy, do konkretów.

(Głos z sali: Brawo, panie ministrze!)

Tak, rzeczywiście, nie kilka miesięcy temu, jak raczył pan poseł powiedzieć, ale rok temu uzgodniliśmy pakiet 90 mld euro na pomoc dla Ukrainy, europejski, unijny pakiet. To jest związane z dwoma rzeczami. Po pierwsze, ze zmniejszającymi się możliwościami budżetowymi Ukrainy. Z każdym rokiem baza gospodarcza, baza podatkowa Ukrainy się zmniejsza. Zmniejsza się szczególnie szybko i w sposób dramatyczny w ostatnim roku. Dlaczego? Ponieważ ataki na infrastrukturę cywilną, w tym przemysłową, Rosji w Ukrainie są niestety coraz bardziej skuteczne, np. z tego powodu, że brakuje już amunicji do przeciwpowietrznych i przeciwrakietowych środków obrony w Ukrainie. Po drugie zaś, od początku zeszłego roku, 2025 r., przestały finansować Ukrainę Stany Zjednoczone, które do tej pory robiły to w skali mniej więcej 40% ukraińskich potrzeb.

Z tego wynika to, że jeśli Europa uznaje, że nie chce mieć za polską czy też słowacką, czy też rumuńską, czy też wschodnią granicą wojsk rosyjskich, powinna finansować Ukrainę w stopniu większym. Tak, w tej chwili rozpatrywana jest, podkreślam, rozpatrywana, trwa dyskusja na ten temat, kolejna pożyczka na rok 2027, także w kwocie ok. 45 mld euro. Luka finansowa Ukrainy na 2027 r. zaczynający się za półtora miesiąca szacowana jest na ok. 70 mld euro. Unia Europejska też w wyniku rozmów z innymi darczyńcami... Mimo wycofania się Amerykanów, ci inni darczyńcy, tacy jak Norwegia, jak Wielka Brytania, jak Kanada, w mniejszym stopniu sojusznicy, np. azjatyccy czy australijscy, czy z międzynarodowych instytucji finansowych, mają zapewnić pozostałe 35 mld na zaspokojenie tych potrzeb. Zwracam państwa uwagę na skalę tych potrzeb. Tylko w listopadzie, przez 15 pierwszych dni listopada ukraińska infrastruktura energetyczna była atakowana 310 razy. Były noce, podczas których w Kijowie wyłączano prąd i w związku z tym ogrzewanie naraz 600 tys. osób.

Teraz co do konkretów, jeśli widzimy potrzebę tego skoordynowanego wsparcia, to nie oznacza to, panie pośle, jak pan to określił, studni bez dna, a zwłaszcza za absolutnie chybione i sprzeczne z polskim interesem narodowym uznaję pana słowa, że robimy coś pod dyktatem Brukseli i Berlina. To jest absolutne niezrozumienie przez pana polskiego interesu narodowego. Chyba że pan rzeczywiście chce mieć pod Przemyślem i Lublinem rosyjskie wojska z jasno postawionym przez Putina celem politycznym, którym jest zwasalizowanie pod względem politycznym i strategicznym Europy Środkowej, w tym Polski.

Jak mówię, ta dyskusja dopiero się zaczęła. Dopiero dzisiaj, po południu lub wieczorem, Komisja Europejska przedstawi konkretne propozycje dodatkowego finansowania potrzeb obronnych i budżetowych Ukrainy w przyszłym roku. One będą oparte, o czym pan wspomniał, na wieloletnich ramach finansowych na lata 2028-2034, czyli to, w jaki sposób będziemy spłacali potem odsetki od tej pożyczki, będzie zależało od tych negocjacji.

Zwrócę jeszcze tylko uwagę - chociaż czas mi się kończy, ale potem będę miał drugą wypowiedź - że jest jeszcze jeden możliwy instrument, o którym pan nie wspomniał, czyli użycie zamrożonych rosyjskich środków. To jest ponad 200 mld euro dostępnych w krajach Unii Europejskiej. W Polsce akurat to są śladowe ilości, ale w wielu krajach Zachodu są to ogromne sumy. (Dzwonek)

(Głos z sali: A ile wykorzystacie?)

W ostatnich miesiącach, głównie z inicjatywy Polski, ale też innych krajów, dyskusja idzie w tym kierunku - było tak także na poniedziałkowym posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych Unii Europejskiej - żeby kolejne transze finansowania Ukrainy finansować właśnie z tych rosyjskich środków. To, żeby agresor płacił na obronę ofiary, uważamy za głęboko sprawiedliwe i do tego będziemy dążyć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Źródło: stenogram posiedzenia Sejmu RP (API Sejmu). Wszystkie wystąpienia: Marcin Bosacki