Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Często jeżdżę po Polsce, prowadząc zajęcia dotyczące cyberprzemocy. Co tydzień rozmawiam z setkami młodych i starszych, m.in. o hejcie w cyberprzestrzeni. Dla młodych cyberprzestrzeń jest częścią ich świata rzeczywistego, nie światem istniejącym obok. Z naszych rozmów wynika, że problem hejtu jest coraz bardziej poważny i intensywny. Jest niewiele osób, które nie padły ofiarą hejtu, a często obroną przed hejtem jest wejście w rolę hejtera. Hejt doprowadza do obniżonego poczucia własnej wartości, bezsenności, ucieczki w uzależnienia, samookaleczania, po próbę samobójczą oraz samobójstwo włącznie. Projekt daje narzędzie w postaci ślepego pozwu. Pomaga również w identyfikacji sprawcy hejtu, ale sprawa nie kończy się na samej identyfikacji hejtera lub hejterki.
2 tygodnie temu zostałem porównany, wręcz zrównany z Hitlerem przez jednego z posłów Konfederacji.
(Poseł Witold Tumanowicz: Pan poseł wie kto?)
Po zgłoszeniu sprawy do Komisji Etyki Poselskiej o ukaranie tego hejtera komisja ta odrzuciła dziś wniosek o jego ukaranie. Dlatego mam uwagę, należy wypracować precyzyjną definicję (Dzwonek) mowy nienawiści, bo bez tego stworzymy prawo, którego nie da się egzekwować. Dziękuję. (Oklaski)