Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Po raz kolejny stajemy przed wnioskiem o przedłużenie ograniczeń na granicy z Białorusią. Ograniczeń, które godzą nie tylko w prawo do ubiegania się o ochronę międzynarodową, ale też w podstawowe wartości, takie jak godność człowieka, ochrona życia i dobro dzieci.
Jestem nauczycielem, który przez lata pracował z dziećmi, także cudzoziemskimi. Wiem, jak wygląda trauma dziecka uciekającego przed wojną. Wiem, jak wygląda rozpacz, gdy spotyka się mur, dosłownie i metaforycznie. Wiem też, jak wygląda obojętność. Tymczasem po raz kolejny rząd proponuje przedłużenie rozwiązania, które miało być tymczasowe. Bez szerszej debaty, bez wyjątku choćby dla dzieci czy osób chorych. Ile razy jeszcze, ile miesięcy, ile lat będziemy to akceptować?
Dlatego pytam, dlaczego w projekcie nie przewidziano żadnych zabezpieczeń dla osób szczególnie wrażliwych. Nawet osoby objęte procedurami humanitarnymi trafiają na mur. Czy przedłużenie tych rozwiązań nie narusza orzecznictwa ETPCz i prawa unijnego, szczególnie w kontekście prawa do skutecznego środka prawnego i azylu?
Wysoka Izbo! Państwo prawa to nie państwo silne wobec słabych, lecz takie (Dzwonek), które potrafi chronić człowieka, nawet gdy jest to trudne. Dziękuję. (Oklaski)