Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zabieram dzisiaj głos w sprawie, która poruszyła opinię publiczną w całej Polsce: tragicznej śmierci 11-letniej dziewczynki w Jeleniej Górze. To dramat, którego nie da się opisać słowami. Największą ofiarą jest dziecko, które straciło życie, ale ta tragedia dotknęła również drugie dziecko i obie rodziny, których świat w jednej chwili runął, oraz całą społeczność szkolną. W takich momentach potrzebne są empatia, cisza i odpowiedzialność za słowa.
Jako nauczyciel i poseł nie potrafię przejść obok tego wydarzenia obojętnie. Ta tragedia przypomina nam, jak delikatne są granice bezpieczeństwa dzieci i jak wielka odpowiedzialność spoczywa na dorosłych, rodzicach, opiekunach, nauczycielach i całym państwie. To zdarzenie nie jest lokalne. Takie tragedie mogą wydarzyć się wszędzie. Dlatego musimy uważnie patrzeć na dzieci, reagować na sygnały niepokoju, rozmawiać o emocjach, konfliktach i napięciu, zanim przerodzą się one w dramat. Szczególnie ważne jest realne wsparcie psychologiczne w szkołach, dostępne stale i traktowane jako element bezpieczeństwa, a nie dodatek. Żadne dziecko nie powinno zostać samo (Dzwonek) z emocjami, których nie potrafi unieść. To nie jest moment na osądy ani uproszczenia. To moment refleksji, odpowiedzialności i troski o to, jak chronimy dzieci, wszystkie, bez wyjątku. (Oklaski)