Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W ostatnich dniach zapoznałem się z problemem bezpieczeństwa osób niewidomych w rejonie Placu Zawiszy w Warszawie - jednego z największych węzłów komunikacyjnych i przesiadkowych w stolicy.
W miejscu tym osoba niewidoma, chcąc przejść na drugą stronę skrzyżowania, musi pokonać trzy pasy ruchu, trzy torowiska tramwajowe oraz kolejne trzy pasy jezdni. Przejścia dla pieszych nie są wyposażone w sygnalizację dźwiękową, mimo że skrzyżowanie było w ostatnich latach remontowane.
Z informacji przekazywanych przez środowiska osób niewidomych wynika, że od co najmniej 8 lat składane są wnioski o udźwiękowienie przejść w tym miejscu. Przez 8 lat m.st. Warszawa nie podjęło skutecznych działań, nie przedstawiło rozwiązań zapewniających realne bezpieczeństwo tej grupie użytkowników przestrzeni publicznej.
Należy podkreślić, że mówimy o miejscu o bardzo dużym natężeniu ruchu oraz o węźle, z którego codziennie korzystają tysiące osób. Brak elementarnych rozwiązań dostępnościowych w takim punkcie należy uznać za poważne zaniedbanie samorządu.
W trakcie rozmów usłyszałem również o zdarzeniu, w którym osoba niewidoma niemal straciła życie w wyniku wprowadzenia jej w błąd co do sygnału świetlnego. Tego rodzaju sytuacje pokazują, jak tragiczne konsekwencje może mieć brak odpowiedniej infrastruktury.
W związku z powyższym składam interpelację do prezydenta m.st. Warszawy Rafała Trzaskowskiego dotyczącą przyczyn wieloletniej bierności miasta w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa osobom niewidomym na Placu Zawiszy oraz braku wykorzystania dostępnych instrumentów finansowych i organizacyjnych.
Dostępność przestrzeni publicznej nie jest kwestią wizerunkową. Jest obowiązkiem władz publicznych wobec obywateli.