Stanowisko
Projekt dotyczy zmian w ustawie o Funduszu Ochrony Rolnictwa, czyli mechanizmu, który ma chronić rolników przed sytuacją, w której nie otrzymują zapłaty za sprzedane produkty rolne, np. w przypadku upadłości lub niewypłacalności podmiotów skupujących żywność. W ostatnich latach takie sytuacje zdarzały się wielokrotnie i dla wielu gospodarstw oznaczały ogromne straty finansowe. Fundusz ma być więc instrumentem zabezpieczenia rolników przed ryzykiem, na które często nie mają realnego wpływu.
Z punktu widzenia państwa społecznego jest to rozwiązanie potrzebne. Rolnicy funkcjonują w bardzo trudnym systemie ekonomicznym, ponieważ często ponoszą wysokie koszty produkcji, są uzależnieni od cen rynkowych i od decyzji dużych podmiotów skupujących żywność. Jeżeli dochodzi do sytuacji, w której przedsiębiorstwo przetwórcze lub skupowe przestaje regulować zobowiązania, to rolnik w praktyce pozostaje bez realnych narzędzi ochrony. W takich sytuacjach państwo powinno zapewnić mechanizmy bezpieczeństwa finansowego.
Jednocześnie niezwykle ważne jest to, aby system Funduszu Ochrony Rolnictwa był rzeczywiście skuteczny i dostępny dla rolników. Samo istnienie funduszu nie wystarczy, jeżeli procedury uzyskania rekompensaty są zbyt skomplikowane, a wypłaty następują po wielu miesiącach. Dla gospodarstwa rolnego brak zapłaty za produkcję może oznaczać utratę płynności finansowej, a w skrajnych przypadkach nawet konieczność zakończenia działalności.
Dlatego kluczowe pytanie dotyczy nie tylko tego, czy fundusz istnieje, ale także tego, czy rzeczywiście działa tak, aby chronić rolników, szczególnie z tych mniejszych i średnich gospodarstw, które są najbardziej narażone na skutki niewypłacalności dużych podmiotów skupujących.