Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziś przypada Światowy Dzień Walki z Niewolnictwem Dzieci. To nie jest symboliczna data. To dzień pamięci o dzieciach, którym odebrano dzieciństwo. Upamiętniamy Iqbala Masiha - chłopca, który jako czterolatek został sprzedany do niewolniczej pracy.
Dziecka, które zamiast dorastać, walczyło o przetrwanie.
Udało mu się uciec.
Pomógł uwolnić tysiące innych dzieci.
Zginął, mając zaledwie 13 lat.
Wysoka Izbo! To nie jest historia zamknięta w przeszłości.
To rzeczywistość, która trwa.
Dziś ponad 160 milionów dzieci na świecie pracuje.
Miliony z nich wykonują pracę niebezpieczną, wyniszczającą, odbierającą zdrowie i życie.
Są niewidoczne. Ciche. Pozbawione wyboru.
To dzieci, które zamiast szkoły mają fabrykę.
Zamiast zabawy - ciężką pracę.
Zamiast bezpieczeństwa - strach.
I musimy sobie powiedzieć jasno: świat, który na to pozwala, zawodzi.
Zawodzi jako wspólnota.
Zawodzi jako cywilizacja.
Zawodzi jako ludzie.
Bo dziecko nie powinno pracować ponad siły.
Nie powinno być towarem.
Nie powinno walczyć o przetrwanie.
Powinno być chronione.
Powinno być bezpieczne.
Powinno mieć dzieciństwo.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ten dzień zobowiązuje.
Do tego, by nie odwracać wzroku.
By reagować.
By mówić głośno o tym, co zbyt często pozostaje ukryte.
Bo każde dziecko - bez względu na miejsce urodzenia - ma taką samą godność i takie samo prawo do życia bez przemocy. Dziękuję.