Stanowisko
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 35. rocznica podpisania Traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy to nie jest wyłącznie rocznica dyplomatyczna. To przypomnienie, że po najtragiczniejszych doświadczeniach XX w. można było zbudować relację opartą na prawdzie, odpowiedzialności, współpracy i wspólnym interesie: bezpieczeństwie Europy.
Ten traktat nie powstał w próżni. Był możliwy dzięki odzyskaniu przez Polskę wolności w 1989 r., dzięki dorobkowi ˝Solidarności˝, dzięki odwadze ludzi, którzy potrafili myśleć o przyszłości, nie wypierając się przeszłości. I właśnie dlatego trzeba powiedzieć jasno: Dobre sąsiedztwo nie oznacza zapomnienia. Pojednanie nie oznacza relatywizowania historii. Współpraca nie oznacza milczenia o zobowiązaniach. Dlatego dobrze, że w projekcie uchwały znalazło się przypomnienie, że strona niemiecka ma obowiązek realizacji zobowiązań wynikających ze skutków II wojny światowej dla Polski. Szczególnie ważne jest wskazanie sprawy odszkodowań dla żyjących więźniów obozów i osadzonych w więzieniach nazistowskich Niemiec. To nie może być tylko zdanie w uchwale. Dla tych osób czas nie jest pojęciem dyplomatycznym. Czas oznacza ich życie, zdrowie i godność.
Popieram także mocne podkreślenie współpracy młodego pokolenia. Jako nauczyciel wiem, że pojednanie nie utrzyma się samo. Ono wymaga edukacji, spotkań, wymiany młodzieży, poznawania historii i budowania relacji bez kompleksów, ale też bez nienawiści. Dzisiaj, gdy Rosja prowadzi wojnę przeciw Ukrainie, polsko-niemiecka współpraca ma również wymiar bezpieczeństwa. Europa potrzebuje jedności, ale jedności opartej na prawdzie, odpowiedzialności i realnych działaniach.
Dlatego poprę tę uchwałę. Bo Polska powinna prowadzić politykę dojrzałą: pamiętać o krzywdach, domagać się sprawiedliwości, wzmacniać własną podmiotowość i jednocześnie budować z sąsiadami takie relacje, które służą pokojowi, bezpieczeństwu i przyszłym pokoleniom. Dziękuję.